Archiwum: Styczeń, 2009

Kiedyś w latach 60-tych, gdy byłem wyrastającym szkrabem, siedziałem u mojej babci Weroniki, w kuchni. Było to w Bytowie. Babcia coś robiła, aż przyszedł dziadek Franciszek i zaczęli miedzy sobą po swojemu rozmawiać. Nic nie rozumiałem. Zacząłem się zastanawiać nad ich mową. Gdy dziadek wyszedł do warsztatu, ni stąd i ni zowąd zapytałem: „Babcia, a babcia jest Polką?” Babcia popatrzyła na mnie i rzekła: „Nie, Andrzejku, nie, ja jestem Białorusinką”…

Mieszkaniec Rościna, pan Józef Leszek Tomaszewski przyniósł swoje materiały do muzeum w Drawnie. Są to zdjęcia, dokumenty, a wśród nich świadectwa z polskiej szkoły w Indiach. Materiały te przekazał p. Alicji Łukasik kierującej sprawami drawieńskiego „Spichlerza”. Przy okazji opowiedział jej fascynujące dzieje swojej rodziny, które p. Łukasik pobieżnie spisała. Pan Tomaszewski pokazał dwie książki autorstwa jego pradziadka Franciszka Bohuszewicza.
Przyjechałem do Spichlerza dzień po tej wizycie. Podobizna autora książki, którą pokazała mi p. Alicja wydała mi się znajoma. Myśli moje pobiegły do dalekich Żupran na Białorusi, do kościoła z przyległym cmentarzem. Ale w materiałach miejscowość ta nie była wspomniana. Przewijały się jedynie Kuszlany. No cóż, pomyliłem się… Z pomocą przyszedł internet. Już nie było pomyłki. Nie ulegało wątpliwości, swego czasu stałem w Żupranach, przy grobie rodzinnym przodków p. Tomaszewskiego. Internet odsłonił kolejną tajemnicę: okazało się, że Franciszek Bohuszewicz uznany jest za prekursora nowoczesnej literatury białoruskiej. Do czasu wizyty w Spichlerzu nikt nie wiedział, że prawnuk pisarza jest mieszkańcem naszego regionu. Dziś, dzięki muzeum, w którego powstaniu mam znaczny udział, już to wiemy.
Pojechałem do Rościna, rozmawiałem z p. Tomaszewskim, i to co jeszcze się dowiedziałem dopisałem do relacji spisanej przez p. Alicję Łukasik, którą również uzupełniłem biografią Franciszka Bohuszewicza. Czytaj dalej »